Anna Wójcik-Korbas Monachium, które nie bez powodu nazywane jest stolicą biżuterii artystycznej, co roku w pierwszej połowie marca przemienia się w prawdziwe centrum spotkań i integracji środowiska twórców i entuzjastów tej dziedziny. Choć biżuteria w dyskursie współczesnej sztuki wciąż uchodzi za obszar skrajnie niszowy, to nie gdzie indziej, tylko właśnie w stolicy Bawarii, rokrocznie wybrzmiewa ona feerią barw, różnorodnością form i zjawisk, za każdym razem dumnie dowodząc

Elizabeth Treskow Kiedy analizujemy historię złotnictwa i jubilerstwa w Europie, uderza dysproporcja pomiędzy liczbą udokumentowanych mistrzów a znikomą obecnością kobiet. Czyżby nie było w historii kobiet tworzących biżuterię. Z czego wynika ich brak w narracji historycznej  i kim były pierwsze kobiety, których nazwiska pojawiają się w magazynach branżowych, reklamach, dokumentach, opracowaniach dotyczących biżuterii.   Od średniowiecza aż po XIX wiek droga do zawodu złotnik

Broszka to moja ulubiona forma biżuterii. Urzekła mnie ich ogromna różnorodność, zarówno pod względem stylistycznym jak też materiałowym. W przeciwieństwie do innych rodzajów biżuterii, takich jak pierścionki czy kolczyki, broszki są zasadniczo mobilne. Można je przypinać do ubrania na piersi, ramieniu, plecach lub w talii, czasami właściciele przymocowywali je także do kapeluszy, toreb czy butów. Broszka, znana jest od 1500 roku p.n.e. Jej historia nierozerwalnie związana je

Biżuteria miała być nie tylko ozdobą, ale manifestem nowoczesnego myślenia o formie. Zamiast drogocennych kamieni pojawiły się srebro, stal, szkło, drewno, akryl – materiały „codzienne”. Projektant biżuterii stał się artystą, eksperymentatorem, a nie rzemieślnikiem luksusu.